Huidige situatie update.
Door tussenkomst van het W.O.T. blijkt de deurwaarder nu plots wel te kunnen communiceren, en is - ten minste voor nu - niet alleen het leefgeld hersteld maar kon ik plots flink meer leefgeld krijgen. Wat mij nogal vreemd in de oren klinkt, want als alleenstaande kan ik plots bijna even veel weekgeld krijgen als wat iemand anders hier in de wijk die ook onder bewind is gesteld maar een gezin heeft (drie kinderen, geen partner) aan weekgeld krijgt. Nogal krom, en daarnaast kwamen plots ook (zonder dat ik daarom vroeg) allerlei mooie beloftes over kleedgeld, geld voor meubels/keuken apparatuur, geld voor fysiotherapie en andere kosten gerelateerd aan lichamelijk herstel, én toen ik begon te zeggen dat ik daar niet eens om vroeg begon de bewindvoerder gelijk over me heen te praten met een vaag verhaaltje over hoe ik al een flink bedrag had opgespaard... dus gedrag wat mij vertelt dat de bewindvoerder door had dat ze enorm fout zaten en zichzelf nu willen indekken door hun foute keuze zogezegd bij mij "af te kopen".
Hierop heb ik aangegeven dat ik toch echt inzage moest hebben in mijn volledige dossier, en dat zij dat in feite ook gewoon van het begin af aan verplicht waren te geven. En daar begon de bewindvoerder weer de fout in te gaan - ik kreeg wel een login voor Onview toegestuurd, maar daarin geen volledig overzicht te vinden, en zowel een whatsapp berichtje als een mail die ik de bewindvoerder daarop stuurde, zijn nu al bijna een week lang onbeantwoord gebleven. Dus wanneer volgende week die van het W.O.T. langs komt, zal die weer opnieuw, waar ik bij zit, contact opnemen met de bewindvoerder. Zal er wel weer opnieuw een smoes van de bewindvoerder komen, weer allerlei beloftes... maar het W.O.T. blijft niet betrokken, dat is er om iets (terug) op de rails te zetten en dan de volgende persoon te helpen, en ik vermoed dat er op dat moment weer gedoe met het leefgeld gaat zijn.
Van wat ik nog wel in Onview heb kunnen zien word ik ook niet echt blij; twee van de drie schulden worden maandelijks met belachelijk lage bedragen afgelost, de derde lijkt helemaal niks van te worden afgelost, en daarvan heb ik dan ook een brief ontvangen waarin ze melden dat ze beslag gaan leggen op de rekening die nu volledig in beheer van de bewindvoerder is. Het gaat daarbij om de woningbouw, oftewel woonplus, waarvan ik de woning huur. En ik vermoed dus heel sterk dat zij juist mij deze brief stuurden terwijl zij in feite al contact hebben gehad met de bewindvoerder, omdat de bewindvoerder ook niet op hun reageert. Ook lijkt het er inderdaad op dat ik een flink bedrag heb opgespaard maar dat levert mij juist meer verbazing op - dit bedrag zou voldoende moeten zijn om in één klap alle drie de schulden in te lossen en dan nog gewoon genoeg te hebben om twee of drie maanden vaste lasten plus leefgeld te dekken, dus waarom alleen maar twee schulden met zulke belachelijk lage maandbedragen aflossen, de derde schuld schijnbaar helemaal niet aflossen, waarom zomaar leefgeld staken als er meer dan genoeg geld staat, en daarbovenop de hoofdvraag: waar komt dat geld vandaan? Want het is een hoger bedrag dan er zou moeten staan, zelfs als ik twee jaar vakantiegeld en toeslagen meereken kom ik niet op het bedrag uit dat ik volgens Onview heb opgespaard. En de bewindvoerder lijkt er dus alles aan te doen om maar te zorgen dat ik geen inzage heb op de rekening waar dat op binnen komt en waar de schulden en vaste lasten vanaf horen te gaan. Dus kan ik niet eens zeker weten of mijn vaste lasten überhaupt betaald worden of dat ik binnenkort voor wat hele nare verassingen kom te staan.
En dat geldt hier in Nederland dan als professionele beschermend bewindvoerder...
Qua lichamelijke situatie/gezondheid gaat het wel wat beter, maar met zware kanttekeningen.
Ik moet deze week weer mijn bloedwaardes laten testen (dus bloed prikken), ik kan weer een paar honderd meter lopen zolang er onderweg bankjes staan en ik (voor mijn heup die al voortijd in de vernieling lag) mijn kruk gebruik, en dan niet te veel gewicht dragen dus nog steeds mijn nichtje de boodschappen laten doen als ik zelf niet kan, of nog afhankelijk zijn van haar en haar auto wanneer ik zelf wel mee kan. Ik moet nog steeds de spiermassa en kalk die mijn lichaam al geconsumeerd heeft opnieuw naar het oude punt zien op te bouwen, en op mijn oude gewone gewicht zien terug te komen.
Een recent lichtpuntje is dat ik waarschijnlijk niet blijvend aan de te snel werkende schildklier zal vastzitten, al heb ik hier zelf lichte twijfels over. De dokter gaat er ook van uit dat het met mijn hartkloppingen/hartritme (ja, zowat twee maanden geen eten kan je heel wat aan doen) nog goed gaat komen, waar ik voorzichtig wat hoopvol over ben. Maar naast dat alles word ik niet jonger, en ben ik niet meer jong; mijn lichaam is al over de piek heen, zogezegd, en was dus al begonnen aan de weg naar beneden voordat deze ellende er nog eens bovenop kwam. Voortijd was ik nooit gestrest, bleef ik onder alles kalm, maar de laatste tijd raken de kleinste zaken mij al alsof het om het einde van de wereld gaat.
